در قدم اول لازم بود نامی برای ولاگ برگزینم.علاقه داشتم نام وبلاگ به دو ساحت یا دو موضوع، مرتبط باشد؛ یکی موسیقی و بویژه "ساز" ، و دیگر گفتن حرفهایی که شاید در گفتگوهای معمول روزمره نشود به آن پرداخت.البته انگیزه های دیگری هم از ایجاد وبلاگ دارم که در فرصتی دیگر،خواهم نوشت.

خلاصه،اسمی که به ذهنم خطور کرد "کوک" بود.کمی باهاش ور رفتم و این ترکیب رو بهتر دیدم:کوک، بی پرده.

کلمه اول هم ناظر به پرده در سازِ  موسیقی است. وهم بی پرده  سخن گفتن.

مرادم از کوک هم، نه آنچه که در مقابلش ناکوکی است.بلکه آنچه اعم بین این دو است.هر سازی میتواند کوک باشد.یا از کوک خارج،که اصطلاحا ناکوک خوانده می شود.

حالت انسان هم همینطوره،گاه سرحال،شاداب و پر نشاط یا کوک.

و گاه دمق،بی حوصله،ناراحت و غمگین یا ناکوک.

دراین وبلاگ قصد دارم روز نوشت ها و خاطرات  خودم رو بنویسم.همچنین اندک تأملاتی که بعضآ در ذهنم به اونها می پردازم رو بیارم. از سخن گفتن درباره هنر بویژه موسیقی، عکاسی و سینما که بسیار به اینها علاقه دارم هم دریغ نمی کنم.

گاهی هم داستانهایی هر چند کوتاه رو که در ذهنم شکل می گیره، مینویسم.