از بهر عشقت ای صنم  دیوانه ام دیوانه ام

شمع رُخت را تا ابد  پروانه ام پروانه ام

ترک وطن کردم به امید وصال کوی تو

اکنون سرای تو بود کاشانه ام کاشانه ام

چندان در عشقت اوفتم که عالمی حیران شود

در داستان عاشقان افسانه ام افسانه ام

از جام نوشینت بنوشان تشنه ی سرگشته را

عشق تو می  گردید و من پیمانه ام پیمانه ام

چونان که گشتم با تو و با مهرت ای جان ، آشنا

از این جهان و آن جهان بیگانه ام بیگانه ام

شاهد تویی ساقی تویی در مجلس و من مطربم

آوازخوانم تا سحر مستانه ام مستانه ام